All I want for Christmas....

Altijd weer fijn, de laatste dagen van december. Al die lichtjes, de kerstbomen en –ballen, de chocola en liedjes, ik geniet er erg van.

Gisteren ben ik gaan buurten in de Limburgse versie van Het Glazen Huis: Ut Glaze Hoes, locatie Sevenum. Net als in Groningen wordt hier geld opgehaald voor het goede doel, het bestrijden van Malaria. Daar heb meteen de kans gegrepen om mijn eigen kerstlied “On Christmas Day” weer eens te zingen. Klik hier voor de bijbehorende clip.

Verder vond ik het wel toepasselijk, vanwege de sneeuwval die we de afgelopen dagen hebben gehad, om het kerstlied: “ Let It Snow” te zingen. ’T was erg gezellig om er even te zijn en ’t gaf een goed gevoel om een kleine bijdrage aan de actie te kunnen leveren. Hierbij wens ik de DJ’s in Sevenum, in Groningen en in de rest van het land veel sterkte en succes, het zal vast en zeker weer een mooi bedrag opleveren.

Net als vorig jaar zijn de cast en crew van Joseph deze kerst weer met z’n allen in het theater om voorstellingen te spelen. En terwijl de meesten natuurlijk het liefste de kerst met familie of vrienden doorbrengen, heeft zo’n kerst op ‘t werk toch altijd wel wat. Want tja.. als je deze feestdagen dan toch met je collega’s moet doorbrengen, dan maar meteen iets gezelligs ervan maken. Zo is er dit jaar een heus kerstprogramma georganiseerd, waaronder Secret Santa (lootjes trekken, hints geven over wie je bent aan degene die jij getrokken hebt en met kerst raden en cadeaus geven), uiteraard een kerstdiner en…. de kerst-kleedkamer-contest! Dat houdt in dat iedereen z’n kleedkamer zo mooi/uitbundig/kerstig mogelijk moet versieren en de winnaar krijgt… mm dat weet ik eigenlijk niet, maar in elk geval eeuwige roem!
Met een kleine shoptrip naar o.a. de Praxis, Intratuin, Blokker, HEMA en de Xenos heb ik gezorgd voor voldoende benodigdheden. Ja, ik heb inderdaad soms de neiging om bij wedstrijdjes een tikkie fanatiek te worden..
Ik heb de luxe van het hebben van een kleedkamer voor mezelf. Wat aan de ene kant betekent dat ik voor ideeën, creativiteit, knutsel-, plak en knipwerk helemaal op mezelf aangewezen ben. Maarrr ook dat ik helemaal zelf kan bepalen hoe het eruit moet komen te zien! Er staat inmiddels een prachtige kerstboom met bijbehorende kerstballen, slingers, kerstkransjes en een piek, er zijn een heleboel lichtjes en kitsch kerststukje. Ik overweeg zelfs nog een Kerstman of sneeuwpop te halen om de overwinning tot een feit te maken. Ik heb nog een paar dagen de tijd, dus ik heb vertrouwen. ;-)
 
Ik wens iedereen hele fijne feestdagen. Zorg voor lekker eten en drinken, maar vooral voor dierbare mensen om je heen en veel gezelligheid!!



Hoor wie klop daar kind'ren

Niets vermoedend op weg naar het Beatrixtheater stond me gisteren een zeer aangename verrassing te wachten. Sinterklaas is weer in het land, en ja hoor, hij was even in het Beatrixtheater!! Ik heb m'n kans gegrepen en heb de goedheiligman gevraagd of hij met mij wilde poseren voor een foto. Taadaa:
 
 
Mijn dag kon niet meer stuk.. Ik had nog een zakje wortelbolletjes van de AH to go in m´n tas, die heb ik maar aan hem gegeven voor Amerigo.
 
P.s. Ben afgelopen maandag naar de première van The Full Monty geweest, een aanrader! Tranen gelachen.. En sinds gisteren ligt het nieuwe John Mayer-album in de winkels. Ik kan de winter door..
 



Spiegeltje, spiegeltje aan de wand..

Hét glamourfeest van het jaar, de Beau Monde Awards, vond plaats op 29 oktober 2009 met als thema "Diamond Princess". Met mijn gelegenheidsprins Dennis gingen we naar het chique Amstelhotel voor een dansje, een drankje en om te zien wie de Awards in ontvangst mochten nemen.
Met dank Michael Barnaart van Bergen, Sacha Shoes en Bobby Renooij voelde ik me deze avond als een echt prinsesje..
 
  
 
Fotografie: http://www.helenewiesenhaan.com/
 



De 'Technicolor dreamcoat' in Utrecht

09-10-2009

Ruim twee weken staan we op dit moment met de productie Joseph in het Beatrixtheater in Utrecht. 261 voorstellingen hebben we gespeeld door het hele land. Het toeren was een hele mooie tijd, en het was leuk om de vele Nederlandse theaters van Maastricht tot Groningen van binnen te zien en overal voor een nieuw, ander publiek te spelen. Maar het is ook heerlijk om nu iets meer rust te hebben in Utrecht en niet meer de vele uren in de file te staan, maar lekker met de trein naar m’n werk te kunnen gaan.

Toen ik voor het eerst het station van Utrecht uitliep kwam een immens grote poster op de voorkant van het theater me tegemoet. Wat een gigantisch ding! Ik had al wat reacties van vrienden gehad dat ik samen met Freek en de andere castleden levensgroot op een geveldoek hing, maar dat het zo groot was, had ik niet verwacht!
 
 
M’n kleedkamer heb ik een make-over gegeven om het nog gezelliger te maken, en inmiddels ben ik helemaal gewend aan ons nieuwe “thuis”.

Dan zijn er nog andere ontwikkelingen geweest. Inmiddels heeft de ruwe diamant die 3e is geworden in het tv-programma “Op zoek naar Joseph”, Roy van Iersel, de eer gekregen om de toverdromenjas aan te trekken en het podium te betreden. Ook hij maakt er een hele eigen Joseph van, met nieuwe karaktertrekken, met een nieuwe (mooie!) stem en een frisse energie.

30 oktober zitten we alweer op de 300 voorstellingen! En het is bekend dat de kaartverkoop zal worden verlengd tot eind januari, en wie weet tot hoe lang daarna nog. Dus voorlopig houdt Joseph z’n jas nog even aan.
 
Begin deze maand kwam het nieuwe nummer van Performer Magazine uit, het online magazine voor artiesten. Dit keer met een fotoshoot van Freek en mij. Als je nieuwsgierig bent naar het blad, meld je dan aan. De foto's van de shoot staan ook hier, op de Photography-pagina.
 
 



Lake Starnberg (1908) - Wassily Kandinsky (Tate Modern, Londen)




Tijd van komen en tijd van gaan

22 - 07 -2009

Jongens, wat een dagen hebben we achter de rug.. Drie weken in het fijne Nieuwe Luxor theater in Rotterdam. Na lange tijd was ik weer in de stad waar ik jaren heb gewoond en gestudeerd. Lekker om er weer te zijn, vrienden op te zoeken, weer eens langs m’n oude huisje te fietsen, én om te spelen in dat mooie, grote theater. Waar we alweer onze 200ste voorstelling hebben gespeeld!! En wat is het toch een mooi gezicht als je ’s avonds terugrijdt over de Erasmusbrug en je naar “Rotterdam by night” kunt kijken.

Ook waren het de weken dat understudy "Joseph" Hein Gerrits de kans kreeg zijn beste beentje voor te zetten als Joseph. Ondanks dat het jammer was lieve collega Freek een tijdje te moeten missen, was het ook erg leuk om met iemand anders een nieuw onderzoek te doen en samen tot nieuwe vondsten in het stuk te komen. Dat zorgde voor een fijne variatie en nieuwe impulsen. En ik kan gerust zeggen dat Hein zich heeft ontwikkeld tot een top-Joseph!

Toen werd het tijd voor, toch wel het meest bijzondere theater van Nederland, Carré. In eerste instantie vond ik al dat gedoe over die “historie en de magie” van dit theater eigenlijk wat overdreven. Alle grootheden hebben toch ook gewoon in Doetinchem gestaan?
Maar, okay, ik moet het toch toegeven. Carré is inderdaad een fantastisch en bijzonder theater om in te mogen spelen met, jawel, een soort magische sfeer die er hangt.
Waar ‘m dat nou precies in zit.. ik weet het niet, misschien is het de prachtige zaal, de akoestiek, het feit dat het zo’n oud theater is of misschien is het ook wel gewoon wat men er van maakt. Maar hoe dan ook, het geeft een apart gevoel als je op dat podium staat. En ik ben stiekem toch wel een beetje trots dat ik kan zeggen dat ik een hoofdrol in Carré heb gespeeld..
 
 
Afgelopen zondag was de laatste voorstelling in Amsterdam en dit betekende dat we afscheid moesten nemen van 9 collega’s, waarvan 6 castleden. Ondanks dat het in dit vak vaak voorkomt dat je afscheid moet nemen, blijf ik het lastig vinden. We hebben 9 maanden lang intensief samengewerkt, bus in, bus uit, van stad naar stad. Je leert elkaar kennen en langzaam word je als groep een soort familie. Onze “vader van de groep“ Leo Hogeboom (Jacob) zorgde er tijdens een korte bijeenkomst een half uur voor de show voor dat iedereen op zijn of haar manier in het zonnetje werd gezet. En na de eerste traantjes te hebben weggepinkt begonnen we aan een emotionele voorstelling. Bij het slotapplaus kregen deze 9 mensen nog een warme staande ovatie van een vol Carré, een mooier afscheid konden we niet bedenken. ’s Avonds hebben we met de hele club nog feest gevierd op een boot, al varende door de mooie grachten van Amsterdam. En daarmee werd een speciale periode, vol mooie herinneringen, afgesloten. Tijd voor een nieuwe frisse wind, voor nieuwe enthousiaste getalenteerde mensen om de plekken die leeg zijn gekomen weer op te vullen. Ik zie het vol vertrouwen en energie tegemoet. 
 

Omdat ook Hein ons heeft verlaten is het nu de beurt aan Mathijs Pater om Freek zo nu en dan te vervangen als Joseph. Gisteren beleefde hij zijn première, en na ongelofelijk hard gewerkt te hebben aan deze rol ben ik niets anders dan trots op hem over hoe hij heeft gepresteerd. Wederom een leuke nieuwe uitdaging voor mij om met een “nieuwe broer” aan de slag te gaan en iedere avond het verhaal te creëren.
 
Hieronder nog wat foto’s die ik de afgelopen tijd heb gemaakt.
 
Samen eten voor de voorstelling.
 
 
Vriendjes die gezelschap komen brengen in m'n kleedkamer in de pauze. Of is het omdat die grote televisie daar staat?..
 
Mocht Hein ooit genoeg krijgen van zijn carrière als artiest, dan heeft ie nog andere talenten om op terug te vallen..:-) (Wat begon als een grap, werd een dagelijks ritueel. Íedere dag heeft hij meegeholpen om m'n krullen bij te werken!)
 
Als figuurtjes uit " Super Mario" staan we klaar om naar het "kleedsters-feest" te gaan. Als je je afvraagt, naast de paddestoel, Luigi en Mario, wat ík moet voorstellen: zo'n blokje waar je tegenaan moet springen zodat er een munt uitkomt!
 



Renée de kamelentemster

13-06-2009
 
 
Dat je bij het zitten en rijden op een echte kameel moet oppassen voor onverwachte bewegingen wist ik, maar dat ook een stoffen kameel z’n eigen willetje heeft heb ik afgelopen week in Almere ervaren.. Tijdens m’n entree in de tweede akte met het lied “’T was in Egytpe” raakte ik uit balans en viel met kameel en al om, van de kar af! Het was even schrikken, maar ondanks de 11 centimeter hoge hakken kwam ik goed terecht en kon na wat grinniken bij de tekst “.. iedereen in een deuk...” het lied en de rest van de show probleemloos afmaken.
Inmiddels is de kameel op een speciale opvoedcursus geweest, sindsdien voorgoed getemd en heel gehoorzaam geweest. Ik kan er weer veilig mee het podium op. :-)

Maandag tijdens de het Musical Awards Gala 2009 heb ik ontzettend genoten van alle mooie optredens en de sfeer van de avond. Simone ging weliswaar met het beeldje naar huis, maar genomineerd zijn in een hele bijzondere categorie en ook nog mogen optreden in zo’n spectaculaire show was zeer de moeite waard! Bedankt voor alle fijne reacties!




And the award goes to...

08-06-2009
 
Door alle drukte helemaal vergeten om jullie te laten weten hoe blij ik ben om genomineerd te zijn voor beste vrouwelijke hoofdrol in een grote musical! 22 mei werd bekend gemaakt wie er genomineerd zijn en dus kans maken op een John Kraaijkamp Musicalaward. Ik zat in de auto op weg naar huis en m'n moeder belde me op met het goede nieuws. Het voelt ontzettend goed om na acht maanden hard werken op deze manier gewaardeerd te worden voor wat ik avond aan avond op de planken zet.
 
Vanavond is het dan zover. Ik heb m'n galajurk al thuis hangen. Michael Barnaart van Bergen, die ook m'n premièrejurk voor Joseph heeft ontworpen, heeft er weer voor gezorgd dat ik vanavond op en top glamour ben.
 
De afgelopen week hebben we gerepeteerd, want ook Joseph zal weer tijdens de show vertegenwoordigd zijn, en ik kan met zekerheid zeggen dat het een fantastische show wordt. Ik ga er hoe dan ook een mooie avond van maken, al zal het toch even spannend zijn bij de woorden "en de winnaar is.." 
 
 



Vrolijk pasen!

12-04-2009
 
Allereerst wens ik iedereen hele fijne paasdagen. Ik heb met m’n collegaatjes heerlijk aan het water op een terras in Groningen genoten van een paasontbijt. En op m’n vrije dag ga ik naar ‘t zuiden van ‘t land om m’n familie te bezoeken.

Bij Joseph zijn er weer een aantal ontwikkelingen geweest. Inmiddels hebben we de 100ste voorstelling gespeeld, tijdens de week dat we in Hengelo speelden. En ondertussen zitten we alweer op ruim 120, poeh, ‘t gaat zo snel!

We hebben twee weken terug in Gouda voor een poosje afscheid genomen van Paul Walthaus, onze fantasische Farao. Hij gaat drie maanden genieten van een time out en zal in juli deze rol weer op zich nemen. Maar niet getreurd, we zijn met de hele cast heel blij dat we als vervanger voor deze periode René van Kooten hebben mogen verwelkomen. Deze man heeft vanaf de eerste show die hij speelde bewezen de perfecte persoon hiervoor te zijn. Met een prachtige stem en z’n goede gevoel voor humor maakt hij zijn eigen versie van deze rol en doet dat op een geweldige manier! Erg leuk ook om een nieuw lid bij de cast te hebben, dat zorgt voor de nodige verfrissing. Al is het wel soms even verwarrend met twee René(e)‘s... :-)

Helaas moeten we volgende week ook afscheid nemen van Robin van den Akker. En híj komt jammer genoeg niet meer terug. Ik ga hem persoonlijk erg missen. Robin is een hele lieve jongen en ik vond het erg fijn hem in de groep te hebben. Op ‘t podium had ik een aantal leuke momentjes met hem, waaronder een klein speciaal dansje in de megamix en we gaven elkaar altijd even een knuffel aan het einde van de show. Die ga ik zeker missen!

Leuk nieuws, tot slot, is dat John Vooijs eindelijk z’n première als Joseph heeft gehad! Zijn interpretatie aan de rol geeft, om in het thema van de show te blijven, weer een totaal nieuwe kleur aan de voorstelling. En we hadden er al een hoop.. ;-) Hij zal vanaf nu zo nu en dan een show van Freek gaan overnemen. Ik ben erg verheugd dat hij er nu bij is!

Het toeren gaat gewoon weer door. Binnenkort staan we in, wat inmiddels mijn “hometown” is, Amsterdam. Dus dat wordt lekker op de fiets naar ’t werk. Maar ook staan we de komende tijd in Maastricht en Venlo. Daar kijk ik als Limburgs meisje natuurlijk ook erg naar uit!




Wat een succes..

22-01-2009

Twee maanden na onze eerste try-out hebben we inmiddels precies 50 shows van JOSEPH gespeeld. En wat blijft het een plezier om te doen! Ik vind het ontzettend leuk om alle positieve en enthousiaste berichten te lezen van mensen die de musical Joseph gezien hebben. Ik ben heel blij dat er zo van wordt genoten. Het is super om te merken dat Joseph zo’n groot succes is en zoveel mensen willen komen kijken en achteraf lachend en dansend de zaal uitgaan. En door dit grote succes is al besloten om de musical na de landelijke tour te verlengen en een vaste standplaats te geven in het Beatrix Theater in Utrecht. Ik herinner me nog dat ik in het eerste jaar van m’n opleiding met klasgenoten naar “Saturday Night Fever” ging kijken in het Beatrix Theater. Na de show konden we nog even naar achteren, liepen langs de kleedkamers en dronken wat in de artiestenfoyer. Toen keek ik m’n ogen uit en wenste ik al om daar ooit te mogen werken. En zie nu, over een tijdje speel ik er de vrouwelijke hoofdrol in de musical die er speelt. Te gek toch!

Op dit moment zijn we aan het genieten van een welverdiende vakantie. Ik rust lekker uit en heb nog een leuk optreden voor de boeg. Aanstaande zaterdag ben ik bij de finale van Korenslag een van de gastartiesten, samen met Danny de Munk en John Vooijs. Persoonlijk vind ik het leuk om ook weer eens een ander nummer te zingen voor publiek. Het belooft een groot feest te worden!




© 2009 Renée van Wegberg   |   Sponsored by Plan Plan Internet BV   |   Disclaimer